Στο κείμενο του διακανονισμού που κατέληξε η Meta με 29 πολιτείες των ΗΠΑ, ύψους 18 δισεκατομμυρίων δολαρίων, εντοπίζεται μια διάταξη που επιτρέπει στην εταιρεία να διατηρεί δεδομένα χρηστών κάτω των 13 ετών, παρά τους περιορισμούς που φαινομενικά επιβάλλει η συμφωνία σχετικά με την προστασία ανηλίκων στο διαδίκτυο.
Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας, η Meta μπορεί να χρησιμοποιεί αυτά τα δεδομένα προκειμένου να εκπαιδεύει και να δοκιμάζει μοντέλα ανίχνευσης ηλικίας, δηλαδή συστήματα λογισμικού που στοχεύουν στον εντοπισμό χρηστών οι οποίοι δηλώνουν ψευδώς μεγαλύτερη ηλικία για να αποκτήσουν πρόσβαση σε πλατφόρμες όπως το Instagram ή το Facebook.
Η ρήτρα αυτή αναδεικνύει μια αντίφαση στον πυρήνα του διακανονισμού: ενώ η συμφωνία παρουσιάζεται ως μέτρο ενίσχυσης της προστασίας των ανήλικων χρηστών, ταυτόχρονα δίνει στην εταιρεία νομικό έρεισμα να επεξεργάζεται δεδομένα ακριβώς της ομάδας που υποτίθεται ότι προστατεύεται. Η λογική πίσω από αυτή τη ρύθμιση φαίνεται να είναι ότι τα ίδια τα δεδομένα παιδιών χρειάζονται για να «εκπαιδευτούν» τα εργαλεία που θα εντοπίζουν στο μέλλον ανήλικους χρήστες.
Το ζήτημα αναδεικνύει το ευρύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν ρυθμιστικές αρχές και εταιρείες τεχνολογίας όταν επιχειρούν να συνδυάσουν την προστασία της ιδιωτικότητας με την ανάπτυξη συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης που βασίζονται σε μεγάλο όγκο δεδομένων. Στην περίπτωση της Meta, η εξαίρεση αυτή δείχνει πως ακόμη και σε συμφωνίες που παρουσιάζονται ως νίκες για την προστασία ανηλίκων, μπορούν να κρύβονται όροι που διευρύνουν, αντί να περιορίζουν, τη χρήση ευαίσθητων δεδομένων.